Fietsroutes Toerfietstocht

Fietsroutes Toerfietstocht

De Drentse Fiets4Daagse start vanuit 7 startplaatsen. Het kan soms gebeuren dat er fietsroutes elkaar kruisen. Daarom heeft elke startplaats een eigen pijlkleur op de routebordjes. 
Op de rode bordjes vanuit de startplaats Emmen staat het opschrift “Emmen” en een donkerblauwe pijl.

Als u deze pijlen in de gaten houdt dan kunt u niet mis rijden en alleen maar genieten van al het moois om u heen.

Route dinsdag 16 juli:

Nieuw-Amsterdam – Zandpol – Schoonebeek – Erica
33,4 km – 38,2 km – 58,3 km

Aan de routekaarten kunnen geen rechten worden ontleend, aangezien er tot het moment van de Fiets4Daagse nog wijzigingen noodzakelijk kunnen zijn.

Nieuw-Amsterdam
Amsterdamse beleggers noemden het veengebied eerst het Amsterdamsche Veld. Later werd dit Nieuw-Amsterdam. Nadat Nieuw-Amsterdam zijn naam had gekregen, is het dorp uiteindelijk toch noordelijker gebouwd. In 1860 was daar de Verlengde Hoogeveense Vaart gereedgekomen en de Amsterdamse beleggers vonden het beter zich daar te vestigen. De Hoogeveense Vaart, eerder al sterk verbeterd en verdiept, werd toen in oostelijke richting naar Emmen door het veen getrokken. Dit gebeurde al in 1851. Daardoor ontwikkelde Nieuw-Amsterdam zich sterk met Veenoord. Er ontstond een grote bedrijvigheid in deze twee plaatsen. Nieuw-Amsterdam werd door de turf één van de belangrijkste turfmarkten in Nederland.

Zandpol
Het dorp heeft een eigen postcode. Een klein deel van Zandpol ten noorden van het Stieltjeskanaal valt onder Nieuw-Amsterdam, maar het overgrote deel van het dorp hoorde tot 1 januari 1998 bij de gemeente Schoonebeek.

Schoonebeek
Schoonebeek is tussen 1250 en 1435 gesticht als veenontginningsdorp en is samen met Ruinerwold een van de oudste ontginningsdorpen van Drenthe. De oudst bekende vermelding dateert van 26 mei 1341. Het dorp bestond oorspronkelijk uit vier delen: Westerse Bos (ook wel: Westeinde), Middendorp, Kerkeind en Oosterse Bos (ook wel: Oosteinde). Deze lagen op een verhoging in het landschap.
Het dorp groeide in de jaren na 1947 flink door de vondst van aardolie. Er werden veel arbeiderswoningen gebouwd voor medewerkers van de Nederlandse Aardolie Maatschappij. Architect Arno Nicolaï ontwierp de woningen aan de Julianalaan, de Hankenhofweg en de Norbruislaan, alsmede de gereformeerde kerk.
Voordat het onderdeel werd van de gemeente Emmen tijdens de herindeling in 1998 behoorde Schoonebeek tot de gemeente Schoonebeek, welke ontstond na een scheiding tussen Schoonebeek en de voormalige gemeente Dalen op 1 juli 1884. Het Tweede Kamerlid Lucas Oldenhuis Gratama speelde een belangrijke rol bij de totstandkoming van de zelfstandige gemeente.

Erica
Erica is rond 1863 ontstaan als boekweitkolonie op de hogere zandgronden en groeide later uit tot een echte veenkolonie toen rond 1863 de Hoogeveense Vaart gereed kwam; het centrum kwam toen aan het kanaal te liggen.
De eerste bewoners waren kanaalgravers die zich na het gereedkomen van de Bladderswijk, wat een verlenging is van het Oranjekanaal (1863), wilden vestigen net ten zuiden van het Oranjekanaal bij Zuidbarge. Deze werden echter verjaagd door de Zuidbarger boeren met de mededeling zich verderop te vestigen. Ze werden verwezen naar de uitlopers van de Hondsrug een paar kilometers zuidelijker. De meesten hielden het voor gezien en gingen terug naar Slagharen. Twee gezinnen bleven echter en vestigden zich op de plaats die later Erica zou gaan heten. De namen van deze gezinnen: Geert Tien en Anton Lipholt. Zij kwamen uit Duitsland en reisden via Slagharen naar Zuidoost-Drenthe om kanalen te graven.

Route woensdag 17 juli:

Erm – Wachtum – Oosterhesselen – Sleen
31,4 km – 40,4 km – 58,6 km

Aan de routekaarten kunnen geen rechten worden ontleend, aangezien er tot het moment van de Fiets4Daagse nog wijzigingen noodzakelijk kunnen zijn.

Erm

Erm is een dorp in de gemeente Coevorden, provincie Drenthe (Nederland). Vóór de gemeentelijke herindeling van 1 januari 1998, viel het onder de gemeente Sleen. Erm bestond vroeger uit Voorste Erm en Achterste Erm. Erm is een esdorp en ligt aan de rand van het Drentse plateau, tussen twee essen en twee beekdalen. Het dorp Achterste Erm bestaat nog wel en ligt ten zuiden van Erm en wordt van Erm gescheiden door de autoweg N34. Ten zuidwesten van het dorp ligt natuur- en recreatiegebied Ermerzand. Aan de plas die hiervan deel uitmaakt is het recreatiepark Ermerstrand gevestigd. Ook vindt men daar een kabelskibaan.

Het Pieterpad loopt door Erm.

Wachtum

Wachtum is een oud esdorp. De eerst bekende vermelding van de naam `Wachtum’, toen nog `Wachtmen’, stamt uit 1399, toen de Etstoel uitspraak deed over de verkoop van een boerderij. In het dorp staat de korenmolen De Hoop. Deze molen is oorspronkelijk gebouwd als poldermolen voor het bemalen van een polder bij Veendam. In 1894 is de molen in Wachtum geplaatst en ging toen dienstdoen voor het malen van diervoer.

Oosterhesselen

Oosterhesselen was tot 1 januari 1998 de hoofdplaats van de gelijknamige zelfstandige gemeente, die tevens de dorpen GeesZwinderenGeesbrug en het grootste deel van Nieuwlande omvatte. Oosterhesselen is van oorsprong een esdorp, dat vooral vanaf de jaren zestig is uitgebreid met nieuwbouwwijken. In het oude deel van het dorp zijn echter nog een aantal karakteristieke Saksische boerderijen te vinden. Centraal in het dorp staat de hervormde kerk uit de vijftiende eeuw. Opvallend is dat de kerktoren los staat van het schip. Dit is waarschijnlijk een erfenis van het krijgsgeweld aan het einde van de zestiende eeuw, toen de vesting Coevorden belegerd werd door de Spanjaarden.

Sleen

De oudste sporen van bewoning dateren van zo’n 4500 jaar geleden. De hunebedden in deze omgeving zijn daarvan de stille getuigen. Ooit was Sleen de hoofdplaats van de dingspel Zuidenveld. Dit dingspel was een rechtsgebied dat bestond uit de kerspelen Sleen, EmmenOdoornZweelooOosterhesselenDalenSchoonebeek en Roswinkel. In 1518 is Sleen een zelfstandige schultambt.

Route donderdag 18 juli:

Klazienaveen -Noord – Barger-Compascuüm – Haren (D) – Hebelermeer (D)
32,4 km – 41,8 km – 60,2 km

Aan de routekaarten kunnen geen rechten worden ontleend, aangezien er tot het moment van de Fiets4Daagse nog wijzigingen noodzakelijk kunnen zijn.

Indien u op deze dag uiterlijk 09.00 uur vertrekt, kunt u tijdens de route door het Wildlands Adventure Zoo. Zie voor meer informatie de programma pagina

Klazienaveen-Noord is een dorp in de Nederlandse provincie Drenthe, gemeente Emmen, In het gebied genaamd De Blokken. Het had anno 2005 ongeveer 200 inwoners. Het dorp is ontstaan langs het Scholtenskanaal en heette aanvankelijk Smeulveen, naar de naam van de veengronden ter plaatse. De familie Scholten (erfgenamen van W.A. Scholten) was de eigenaar van de veengronden en was de belangrijkste verveender. Ze richtte hiervoor de Maatschappij Klazienaveen op. Het lag in de bedoeling dat Klazienveen-Noord de kern van het dorp zou worden. De gronden ten zuiden van het Van Echtenskanaal werden door Van Echtens voor een lagere prijs aangeboden dan Scholten deed. De middenstand vestigde zich daardoor op die plek en ontstond daar de kern van het dorp. De Veenkerk of Kerkie van De Weerd van evangelisatievereniging Immanuël dateert uit 1922. In 1902 werd hier al een houten kerk op initiatief van Willem Braak-Hekke, evangelist te Emmer-Compascuüm gebouwd die door de firma Scholten grotendeels gefinancierd werd. In 1904 werd Willem de Weerd hier evangelist voor Bond voor Evangelisatiën.

Barger-Compascuüm

Het gebied waar nu Barger-Compascuüm ligt, was eeuwenlang een woest en moeilijk begaanbaar hoogveengebied, dat onderdeel uitmaakte van het 50.000 hectare grote Bourtangermoeras. In de Middeleeuwen kregen de boeren van de Duitse zanddorpen Ober- en Niederlangen en Altharen aan de andere kant van de grens, van de bisschop van Münster (het toenmalig ‘staatshoofd’ in wat nu het Eemsland is) het recht om hun schapen gezamenlijk te laten weiden in het gebied tot aan de Runde. De Runde was een belangrijk veenriviertje ten westen van het huidige Barger-Compascuüm, dat uitmondde in het Zwarte Meer. Tot in de negentiende eeuw heeft er onenigheid bestaan tussen de Drenten en de Hannoveranen (het Eemsland hoorde bij het Koninkrijk Hannover) over de grens tussen de Duitse en de Nederlandse gebieden. Een enkele keer kwam het zelfs tot massale vechtpartijen in het veen tussen Drentse en Eemslandse boeren. Dit ondanks het bestaan van grensverdragen, waarin het beweiden was geregeld. Dit werd omschreven met het Latijnse woord compascere, dat gezamenlijk beweiden betekent. De namen Emmer-Compascuüm en Barger-Compascuüm duiden er dus op, dat zich hier de gezamenlijke weide van de marke van Emmen resp. Noordbarge bevond. In het Traktaat van Meppen van 1824 werd de staatgrens tussen de Nederlandse en Duitse gebieden min of meer vastgelegd. De definitieve scheiding van de compascuum voltrok zich echter pas in 1867. Doordat tegelijkertijd het verbod op het bouwen van woningen met een ‘stookplaats’ werd opgeheven, kon het grensgebied bewoond worden.

Haren (D)

Door de ligging bij de Nederlandse grens van de gemeente Haren is de instroom van Nederlandse bewoners goed op gang gekomen en vooral Rütenbrock is erg in trek om zich daar te vestigen.

De stad Haren ligt op een oeverwal aan de Eems, ten westen daarvan liggen de veenkoloniën. Aan de oostkant van de gemeente, bij Tinnen, ligt het grote hoogveenreservaat Tinner Dose. De gemeente is bereikbaar via de Duitse A31 en via de spoorlijn RheineLeer.

Route vrijdag 19 juli:

Emmer-Compascuüm – Ter Apel – Ter Wish – Roswinkel
33,8 km – 44,9 km – 63,2 km

Aan de routekaarten kunnen geen rechten worden ontleend, aangezien er tot het moment van de Fiets4Daagse nog wijzigingen noodzakelijk kunnen zijn.

Emmer-Compascuüm

Toen in de 19e eeuw de venen in de rest van het land grotendeels vergraven waren, bleef in het noordoosten van Nederland nog een stuk hoogveen onberoerd. Dit veengebied werd in het westen begrensd door de Hondsrug en in het oosten door de Duitse grens. Het Nederlandse deel van het hoogveen maakte deel uit van een groter gebied: Bourtangermoeras. Vanuit het noorden, westen en het zuiden werd vanaf de tweede helft van de 19e eeuw in de richting van het huidige Emmer-Compascuüm gegraven. In het zuiden is Emmer-Compascuüm begrensd door het Oranjekanaal en in het noorden watert Emmer-Compascuüm af op het Stadskanaal. Dwars door Emmer-Compascuüm liep het veenbeekje de Runde, dat gedempt werd om het veen met kanalen te ontwateren. Later werd de toen drooggevallen Runde overal weggegraven. Dit veenriviertje is vanaf 2004 weer zo veel mogelijk, al meanderend, in de oorspronkelijke bedding terug gegraven. Nu is dit een natuurgebied in ontwikkeling. In 1907 kreeg Emmer-Compascuüm een stoomtram toen de DSM haar station er opende. De lijn tussen Klazienaveen en Ter Apel werd op 9 april 1940 weer opgeheven.

Ter Apel

Het dorp is ontstaan bij het klooster Ter Apel, dat vanaf de 13e eeuw een voorwerk van de premonstratenzers was en vanaf 1465 een klooster van de orde van het Heilige Kruis. In 1594 werd het klooster geseculariseerd bij de reductie van Groningen. In 1619 verwierf de stad Groningen Westerwolde en daar hoorde ook het klooster, het er tegenover gelegen brouw- en bakhuis (nu Hotel Boschhuis) en de bijbehorende gronden bij. In de loop van de tijd plantte de stad steeds meer bossen aan op deze gronden. Tussen 1931 en 1933 werden de overgebleven delen van het klooster gerestaureerd. In 1976 deed de stad het hele complex (klooster, Boschhuis en een deel van het bos) voor een symbolisch bedrag over aan het Rijk. Het bos kwam daarbij in eigendom van Staatsbosbeheer. De landbouwgronden van het Landbouwbedrijf Ter Apel van de stad Groningen zijn in 1987 ook verkocht, omdat ze de stad alleen maar geld kostten.

Ter Wish

Ter Wisch is een gehucht in de gemeente Westerwolde in de provincie Groningen. Het ligt aan de N976 de weg van Ter Apel naar Winschoten. Ter hoogte van Ter Wisch kruist deze weg met de weg naar Jipsingboermussel. Even ten oosten van het gehucht stroomt de Ruiten-Aa.

Ter Wisch wordt al in 1773 genoemd als een van de dorpen in Westerwolde. De naam komt van Terwisch = lage weidegrond.

Roswinkel

Roswinkel wordt voor het eerst vermeld als Roeswinkel in een oorkonde uit 1327. Maar er zijn archeologische vondsten gedaan die wijzen op bewoning in de Karolingische tijd. Het dorp lag aan de beek de Runde. Het viel onder het kerspel van Emmen en kwam daardoor ook onder Drenthe, al waren de verbindingen met Westerwolde beter en had het met dit gebied ook grotere culturele overeenkomsten. In de 18e eeuw is er een schans gebouwd nabij dit dorp met de naam Fort Roswinkel. Er werd veel boekweit geteeld op de veengronden. In het begin van de 19e eeuw was Roswinkel een streekcentrum getuige de relatief grote middenstand. In de 19e eeuw werd het veen rond Roswinkel ontgonnen en werd de toegankelijkheid sterk verbeterd. De schans verloor zijn functie en verdween. De Runde verdween uit het landschap. In de eerste jaren van de 21ste eeuw werd de Runde hersteld als waterloop. Op de plek van de voormalige schans werd het kunstwerk een Fort voor het water van Jeroen van Westen gebouwd.